L'Esprit nouveau 1920-1925

Het tijdschrift L'Esprit nouveau (=De Nieuwe Geest) werd in 1920 opgericht door de schilders Amédée Ozenfant en Charles-Edouard Jeanneret en de dichter Paul Dermée (1886-1951). Als taakverdeling spraken zij af: Dermée hoofdredacteur, Ozenfant lay-out en drukken en Jeanneret algemene zaken. Het adres van het tijdschrift was Rue d'Astorg 29 te Parijs. Jeanneret, die hoofdzakelijk een architectonische opleiding had gehad, werd later bekender onder de naam Le Corbusier. Jeanneret en Ozenfant ontmoetten elkaar op 23 januari 1918 via Auguste Perret tijdens een lunch van de groep Art et Liberté en in hetzelfde jaar schreven zij samen Après le Cubisme, le purisme. Jeanneret had in 1908 ruim een jaar gewerkt bij het bouwbedrijf van de gebroeders Perret.

In de eerste drie nummers van het maandelijkse tijdschrift werd Dermée nog als redacteur genoemd, maar daarna niet meer. Denkelijk had Dermée de naam voor het tijdschrift verzonnen. Met de datum 15 oktober 1920 verscheen in oktober 1920 het eerste nummer. Het laatste nummer verscheen in 1925, maar vanaf juni 1922 t/m oktober 1923 verscheen het tijdschrift niet. Het tijdschrift wilde een breed publiek bereiken en had als ondertitel: Revue internationale illustrée de l'activité contemporaine, arts, lettres, sciences, architecture (=Internationaal tijdschrift voor het bekend maken van hedendaagse activiteiten, kunsten, letteren, wetenschap, achitectuur). Zij wilden kunstliefhebbers, kunsthandelaren, kunstcritici en allerlei andere lezers bereiken.

Het tijdschrift was wetenschappelijk geörienteerd en kostte 6 francs. Zo verschenen bijdragen van Victor Basch, die aan de Sorbonne de eerste leerstoel had van esthetica en kunstgeschiedenis, van Charles Henry een drietal artikelen La lumière, La couleur en La Forme en in nummer 28 van Dr. Allendy Le Complexe d'Oedipe (=Oedipuscomplex). Allendy schreef ook een artikelenreeks over psycho-analyse. Vanaf nummer 6 werden de artikelen ondergebracht in rubrieken, bv. Science, Art, Esthétique, Beaux-Arts, Architecture, Urbanisme. Artikelen in de twee laatste rubrieken waren afkomstig van Le Corbusier en Saugnier, pseudoniemen van resp. Jeanneret en Ozenfant. De artikelen over purisme verschenen onder de namen Jeanneret en Ozenfant. Jeanneret schreef ook nog onder de naam Paul Boulard en Ozenfant onder de namen Vaucrery, De Fayet en D'Saint-Quentin. De laatste naam gebruikte Ozenfant bij een verslag over de Salon de L'Automobile. Andere medewerkers waren Waldemar George, Maurice Raynal en André Salmon.

Nummer 28 was het laatste uitgegeven nummer. Nummer 29 zou geheel gewijd zijn aan de architectuur, maar verscheen niet in verband met de problemen met het paviljoen Esprit Nouveau op de Exposition Internationale des Arts Décoratiefs in 1925. In de periode van de voorbereidingen van de expositie floreerde het tijdschrift juist geweldig, mede door de technische ontwikkelingen van na de oorlog. Op de achterkant van nummer 17 (juni 1922) stond een wereldkaart met daarop aangegeven waar de abonnees woonden. Men dacht ook na over het uitbrengen van een Engelstalige versie, speciaal voor Amerika.

Jeanneret voorspelde voor het eerste jaar 1000 exemplaren en daarna 2000. Regelmatig werden artikelen van buitenlandse correspondenten opgenomen, bv. van Gino Severini en de Bauhausgroep.

In nummer 7 (april 1922) schreef Paul le Becq de bijdrage A propos des théories d'Einstein over de relativiteitstheorie van Albert Einstein, terwijl Jean Ladié Einsteins bezoek aan Parijs in april 1922 beschreef als inleiding op latere artikels, n.l. La transmutation de la matière et l'énergie in nr 15 (februari 1923) en La Mathématique de la matière in nr 16 (mei 1923).

Verschijningsdata