Het café lag/ligt op de hoek van de Rue St. Vincent en de Rue des Saules aan de noordkant van de heuvel, de z.g. butte. (De rode punt binnen de cirkel geeft de plaats aan.) Zoals gebruikelijk bij Parijse bezienswaardigheden staat bij Le Lapin agile een toeristisch schild met informatie.

Oorspronkelijk was de naam Au Cabaret des Assassins, maar dat veranderde in Au Lapin à Gill toen de karikaturist André Gill (1840-1885) in 1875 het nevenstaande reclamebord schilderde. Daarna werd de naam verbasterd tot Le Lapin agile.

Aan het begin van de twintigste eeuw was het een trefpunt van de plaatselijke schilders en schrijvers, maar zakelijk liep het niet goed meer. In 1902 dreigde de slopershamer, maar de cabaretier Aristide Bruant kocht het en verpachtte het aan de ex-eigenaar van het Café Zut. Café Zut, gelegen aan de Place Jean-Baptiste Clément, was een ontmoetingsplaats van Spanjaarden. Frédé, die eerder visverkoper was geweest, witte de muren eind 1901 en Ramón Pichot schilderde de Eiffeltoren met het luchtschip van Santos-Dumont erop en Pablo Picasso een kluizenaar met naakten en zijn vriend Sabartés als redenaar met een boek. Père Frédé (Frédéric Gérard) en zijn vrouw Berthe la Bourguignonne waren zeer welwillend voor de kunstenaars. Als dank voor een maaltijd of hun hulp kregen zij vaak een schilderij.

De karikaturist André Gill schilderde een nieuw uithangbord. Aan de voet van de heuvel speelde zich het Parijse nachtleven af met café's, theaters en bordelen. Op de heuvel, vooral aan de noordelijke kant, waren goedkope kamers zonder enig comfort te huur, die aantrekkelijk waren voor de vele kunstenaars die naar Parijs kwamen. 's Avonds waren zij te vinden in Le Lapin Agile. Hier kwamen ook de bewoners van het nabij gelegen ateliercomplex Le Bateau-Lavoir bijeen. Picasso, Kees van Dongen, Juan Gris en hun bezoekers zoals Georges Braque en de kunsthandelaar Daniel-Henry Kahnweiler waren vaste gasten. De oorspronkelijke muurschilderingen, die enkele feiten van de moordenaar Jean-Baptiste Troppmann (1848-1869), vandaar de naam Cabaret des Assassins, lieten zien, werden overgeschilderd door Picasso, Suzanne Valadon, Maurice Utrillo, Pierre Girieud en Francisque Poulbot.

In 1922 verkocht Bruant het cabaret aan Frédés zoon Paulo Gerard. Mede door Paulo's vrouw, de zangeres Yvonne Darle, werd Le Lapin agile een bekend uitgaansgelegenheid waar nieuw muzikaal talent een kans kreeg. Vanaf 1972 is de leiding in handen van Paulo's schoonzoon Yves Mathieu. Het gebouw is 's avonds nog steeds in gebruik voor een cabaretvoorstelling. Zie de website www.au-lapin-agile.com/.

Nevenstaande tekening is van Eduard Johannes Fredericus Houbolt (9/8/1885-14/1/1954), die hem maakte voor de artikelreeks Wandelingen door Montmartre met schilderkist en teekenboek in Elseviers Geillustreerd Maandschrift in 1926.

Maurice Utrillo (1883-1955) schilderde het nevenstaande Le Lapin Agil sous la neige. Op 1 december 2006 werd het schilderij voor 72.000 euro (95.612 euro inclusief veilingkosten) geveild bij Christie's te Parijs. De verkopende eigenaar, René Küss, had het gekocht op 11 december 1957 bij een veiling o.l.v. Alphonese Bellier bij Hôtel Drouot te Parijs.