Wladimir Baranoff (Daniël Rossiné) (1888-1944).

De naam wordt ook geschreven als Vladimir Baranov.
Wladimir Davidovich Baranoff Rossiné werd op 1 januari 1888 in Kherson (Oekraïne) geboren. Hij studeerde aan de kunstacademie van Odessa (1902-1903) en daarna tot 1907 aan de Keizerlijke Kunstacademie in Sint Petersburg. Daarna nam hij deel aan diverse tentoonstellingen, o.a. in Moskou, Sint Petersburg en Kiev. In 1910 ging Baranoff naar Parijs, waar hij zich Daniël Rossiné ging noemen en deelnam aan de activiteiten van de Académie Russe van Maria Vasselieff. Hij legde zich ook toe op beeldhouwen en exposeerde op de Salon des Indépendants van 1913 en 1914. Baranoff kwam onder invloed van het kubisme via Robert en zijn Russische vrouw Sonia Delaunay. Door het betrekken van een atelier in het ateliergebouw La Ruche kwam hij in contact met Alexander Archipenko, Marc Chagall, Fernand Léger en Ossip Zadkine.

Hij bezocht geregeld de avonden van de Baronnes d'Oettingen en Serge Férat, waar hij de Russische avant-garde, o.a. Aleksandra Exter, Natalja Gontcharova, Larinov, Léopold Survage, ontmoette. In mei-juni 1914 nam Baranoff met drie schilderijen en twee schilder-beeldhouwwerken, o.a. Symphonie nr. 2 (1913), deel aan de tentoonstelling van De Onafhankelijken te Amsterdam. Het schilderij Circus (1913) werd gekocht door de Nederlander Joseph Henri Gosschalk (1875-1952) en rond 1950 in bruikleen gegeven aan het Stedelijk Museum te Amsterdam. In 1966 werd het schilderij verkocht aan het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington.

In 1915 maakte Baranoff een reis naar Noorwegen en had hij een expositie in Kristiana (Oslo). Guillaume Apollinaire noemde hem een Franse Futurist.

In 1917 veranderde Baranoff zijn naam in Baranoff Rossiné. Na de Februarirevolutie in Rusland keerde Baranoff terug naar Rusland waar hij een officiële functie aanvaarde. Hij maakte deel uit van het bestuur van het IZO NARKOMPROS en gaf les in de kunstwerkplaatsen van PGSKHUM in Petrograd en later aan de VKHUTEMAS in Moskou. Hij trouwde in 1919, maar zijn vrouw overleed in 1920 bij de geboorte van zijn zoon Eugène. Baranoff nam deel aan een groot aantal manifestaties in Sint Petersburg (Petrograd) en Moskou.

Baranoff werd ook bekend door zijn piano optophonique. Vanaf 1916 ontwierp hij een elektronisch optisch instrument. Hij gebruikte het instrument tijdens zijn exposities en op communistische bijeenkomsten. Hij gaf met zijn tweede vrouw, Pauline Boukour (1900-1979), twee concerten in het Meyerhold theater en het Bolsjoi Theater in Moskou (1923-1924). Het instrument bracht zowel geluid voort als kleurige lichtpatronen op het plafond en de muren. Baranoff had hiervoor glazen schijven beschilderd. Via een foto-elektrische cel werd de doorzichtigheid gemeten van de draaiende schijf en dit zorgde voor de variatie in toon.

In 1924 trouwde Baranoff met Pauline Cemionovna Boukour. In 1925 emigreerde Baranoff met zijn gezin voorgoed naar Parijs, waar zoon Michel (1928-1935), dochter Tatiana 91934-) en zoon Dimitri (1942-) werden geboren. Baranoff exposeerde o.a. op de Salon des Indépendants, de Exposition Internationale in Parijs (1937), de expositie Réalités Nouvelles (1939). In 1939 werkte Baranoff samen met Delaunay aan het ontwerpen van camouflage voor het Franse leger. Baranoff werd in 1943 gearresteerd door de Gestapo en kwam in januari 1944 om in het concentratiekamp Auschwitz (=Osviecim in Polen).

Baranoff ontwikkelde zich via het fauvisme en het kubisme tot een objectloze kunst. Van Baranoff waren vele retrospectieve tentoonstellingen, o.a. van 21 juni t/m 25 augustus 2002 in de Tretiakov Gallery in Moskou.

Werken met een kubistische invloed.

Op 24 juni 2008 werd bij Christie's in Londen het nevenstaande schilderij Le Rythme-Adam et Eve van Baranoff Rossiné uit 1910-1913 uit de kunstverzameling van Alfred en Elisabeth Hoh geveild. Het schilderij was vanaf 1989 uitgeleend aan het Germanisches Nationalmuseum te Nuremberg. Met een opbrengst van £ 2.729.250 overtrof het bijna vijf keer het eerdere record van $ 1.184.000 voor een schilderij van Baranoff Rossiné en bijna anderhalf keer de geschatte maximumwaarde van £ 1,8 miljoen exclusief veilingkosten van Christie's. Het echtpaar Hoh kocht het in 1989 via de Galerie Brusberg in Berlijn van Eugègene Baranoff Rossiné (1920-1997). Een kleinere versie van het schilderij, 155 cm bij 219,7 cm in plaats van 202 cm bij 293,3 cm, behoort sinds 1996 tot de collectie van Carmen Thyssen-Bornemisza in Museo Thyssen-Bornemisza te Madrid.

Bronnen en verdere informatie:

• Pierre Breuillaud-Limondin en Marie José Mausset: Baranoff Rossiné, Université de Paris, 1980.
• De webpagina Sale 7599/Lot 64 op de website van Christie's

_{Laatste wijziging: 250812}