Ángel Zárraga (1886-1946).

Ángel Zárraga werd op 16 augustus 1886 geboren in Durango (Mexico) als zoon van de arts Dr. Fernando Zárraga. Hij bezocht de San Ildefonso school, waar ook andere belangrijke personen uit de Mexicaanse cultuur studeerde. Rond 1902 schreef hij voor het tijdschrift Revista Moderna en bezocht hij de kunstacademie, waar ook Diego Riviera en Saturnino Herrán (1887-1918) studeerden. Dankzij zijn familie en een beurs van de kunstacademie kon Záraga in 1904 naar Europa, waar hij exposeerde in Spanje, Italië en Frankrijk. Na een kortstondig verblijf in Mexico keerde Zárraga in 1911 terug naar Frankrijk. Hier raakte hij bevriend met Robert en Sonia Delaunay. In augustus 1914 verbleef hij bij Robert en Sonia Delaunay in Fuenterrabia (Baskenland), toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Na enige tijd vestigde Zárraga zich in Madrid, waar hij in hetzelfde appartement verbleef als de Mexicanen Martin Luis Guzmán, Jesús T. Acevedo en Alfonso Reyers verbleven met hun vrouwen, die Mexico in verband met de Mexicaanse Revolutie ontvlucht waren. Guzmán en Acevedo werden beiden door Rivera geportretteerd in 1915.

Zárraga trouwde in 1919 met de Russische sportvrouw Jeanette Ivanof, die denkelijk ook voor hem model stond. Hij exposeerde op de Salon d'Automne in Parijs en zijn werk werd beïnvloed door het kubisme. Guillaume Apollinaire noemde Zárraga de engel van het kubisme en Pablo Picasso de duivel. Na de Eerste Wereldoorlog hielp hij mee aan het herstel van de fresco's van diverse kerken, o.a. de Nôtre Dame Alette te Surennes (Parijs).

Van 8 t/m 22 juni 1920 had Zárraga een expositie bij Galerie Bernheim-Jeune te Parijs, waarvoor Louis Vauxcelles een voorwoord in de catalogus schreef. Vauxcelles zorgde ervoor, dat Zárraga de expositie zonder geldzorgen kon voorbereiden, daar hij bij een verzamelaar 7.000 FF voor een aantal werken van Zárraga los kreeg. Bovendien schreef Vauxcelles een lang artikel over Zárraga in Carnet de la Semaine en zorgde hij ervoor dat de kunsthandelaar Eugène Blot een bezoek bracht aan het atelier van Zárraga. In november 1921 had Zárraga opnieuw een tentoonstelling bij Galerie Bernheim-Jeune, waarbij zowel schilderijen uit zijn 'kubistische periode' als recent werk te zien was.

Vanaf 1921 was in zijn werken de invloed te zien van Cézanne en Giotto. Zárraga maakte wandschilderingen in het Chateau de Vert Coeur in Chevreuse en in 1927 verfraaide hij de Mexicaanse ambassade in Parijs. Zárraga exposeerde in New York, maar door de economische depressie en het instorten van de internationale kunsthandel verloor Zárraga veel van zijn inkomsten. Door deze crisis ging Zárraga mystieke en geestelijke onderwerpen schilderen. Hij maakte o.a. een wandschildering in de Cité Universitaire de Paris.

Om aan de Tweede Wereldoorlog te ontkomen keerde Zárraga samen vrouw en dochter in 1941 terug naar Mexico waar hij wandschilderingen maakte in de Banqueros in Mexico City, La miseria en La abundacia, en in de Monterrey kathedraal. Zárraga stierf op 22 september 1946 aan longontsteking. Hij was op dat moment bezig met een wandschildering in de Biblioteca México.

Werken met een kubistische invloed.

_{Laatste wijziging: 080711}