Éva Gouel (Marcelle Humbert).

Picasso noemde Marcelle Humbert Eva. Marcelle Humbert was als Eva Gouel geboren in Vincennes bij Parijs als dochter van Marie-Louise en Adrien Gouel. In Parijs had Eva een andere naam aangenomen. Picasso en Fernande hadden Marcelle samen met Louis Marcoussis leren kennen in 1910. Marcelle woonde vanaf 1907 samen met Marcoussis. In 1912 bekoelde de liefde van Picasso voor Fernande en ontstond bij Picasso een toenemende hartstocht voor Marcelle. Nog geen 24 uur nadat Fernande Picasso had verlaten, had Picasso Marcelle voor zich gewonnen. Op 18 mei 1912 vertrokken zij samen naar Céret, een plaatsje in de Franse Pyreneeën. Hier zouden zij spoedig worden opgezocht door Germaine en Ramon Pichet en Fernande, die al gebroken had met Umbaldo Oppi. Picasso en Eva vluchtten voor de mogelijke confrontatie weg uit Céret en huurden Villa des Clochettes in Sorgues, een plaats elf kilometer noordelijk van Avignon, voor drie maanden. Op 1 september 1912 waren Picasso en Eva terug in Parijs om in veertiendagen Picasso's bezittingen uit het huis aan de Boulevard de Clichy te halen. Daarna keerden Picasso en Eva terug naar Sorges, waar zij tot 23 september bleven, terwijl Kahnweiler voor een nieuwe huisvesting zou zorgen. Kahnweiler vond een appartement op Boulevard Raspail 242 in de Parijse wijk Montparnasse.

Tijdens een bezoek aan een restaurant kwamen Picasso en Eva een aantal bekenden tegen, n.l. Pierre Girieud (1875-1948), die Eva het vorig jaar had geschilderd, de schilder Georges Dufrénoy (1870-1943) en de componist Déodat de Séverac. Aan deze groep vertelde Picasso, dat hij op weg was naar Carcassonne.

In juni 1912 haalde Marcoussis zijn gram door in La Vie parisienne een satirische tekening te plaatsen waarop Picasso aan de ketting lag bij Éva en Marcoussis van vreugde op en neer sprong.

Verwijzingen naar Eva kwamen in de werken van Picasso te voorschijn, o.a. de teksten 'J'aime Eva' en 'Ma jolie'. De verhuizing in Parijs naar de Boulevard Raspail 242 in Montparnasse tekende de breuk van Picasso met het verleden. In september 1913 verhuisden ze naar de Rue Schoelcher met uitzicht op de begraafplaats van Montparnasse. In de zomer 1914 verbleven zij samen met de familie Braque en Derain in Avignon. Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog op 2 augustus verbrak het samenzijn. Georges Braque en André Derain werden opgeroepen en Picasso nam van hen afscheid op het station van Avignon. Dit was het begin van de verwijdering en het uiteenvallen van de kubisten.

In november 1914 keerden Picasso en Eva terug naar Parijs, waar Picasso Russisch ging leren. De gezondheid van Eva, die al langer last had van bronchitis, ging sterk achteruit. Volgens enkele schrijvers door tbc, andere door keelkanker. In januari 1915 onderging Eva een operatie. In de herfst van 1915 werd Eva opgenomen in een kliniek in de Parijse voorstad Auteuil, waar zij op 14 december 1915 stierf. Bij de begrafenis waren door de oorlog slechts enkele vrienden aanwezig. Onder hen Juan Gris en Max Jacob.

Tik op nevenstaande knop om terug te keren naar de webpagina De vrouwen van Picasso.