Georges Valmier werd op 10 (11?) april 1885 geboren te Angoulême als jongste zoon. Vanaf 1890 woonde zijn familie in de Parijse wijk Montmartre. Na het vervullen van zijn dienstplicht studeerde hij in 1906 aan de Académie Humbert, Boulevard de Clichy 194, als voorbereiding voor de Académie des Beaux Arts. Hij begon daar zijn studie in 1909, maar stopte spoedig omdat hij de klassieke kunstideeën van zijn docenten te ouderwets vond. Onder invloed van Cézanne schilderde hij (zelf)portretten, stillevens en landschappen. Los van de twee hoofdgroepen van het kubisme, de Bateau-Lavoir-groep van Pablo Picasso en Georges Braque, en de groep van de gebroeders Duchamp, ontwikkelde Valmier vanaf 1911 een kubistische kleurrijke stijl. Dit kwam tot uiting in portretten en landschappen. De stijl van deze landschappen lag dicht bij die van Lyonel Feininger.
In 1913 en 1914 exposeerde Valmier op de Salon des Indépendants. André Salmon deelde zijn stijl in het blad
Na een korte abstracte periode in 1921 schilderde hij pas vanaf 1929 abstract. Via Léonce Rosenberg was hij in contact gekomen met de groep Abstraction-Création. In zijn werken overheersten hoeken, schijven en cirkels in navolging van Francis Picabia en Fernand Léger. In 1930 nam Valmier deel aan de Salon des Surindépendants en in 1935 aan de tentoonstelling van Abstraction-Création in Parijs. In 1935 nam Valmier deel aan de tentoonstelling Les Créateurs du Cubisme in de Galerie de Beaux-Arts te Parijs. In 1937 werkte hij mee aan de Wereldtentoonstelling van Parijs. Hij maakte drie grote panelen voor de bioscoop van het spoorwegpaviljoen van de S.N.C.F. Het geheel stond onder leiding van Robert Delaunay. Tijdens het klaarmaken van de tentoonstelling overleed Valmier aan een hartaanval op 25 maart 1937.
Naast schilderen ontwierp Valmier vanaf 1922 costuums en decors voor het theater, o.a. voor de futurist Marinetti.
| Tik op nevenstaande knop voor werken van Valmier. | ![]() |