Enrico Prampolini (1894-1956).

Enrico Prampolini werd op 20 april 1894 geboren te Modena (Italië) en studeerde vanaf 1912 aan de Accademia di Belle Arti te Rome. Tijdens zijn studie kwam hij in aanraking met het futurisme en nam hij in 1912 deel aan een groepsexpositie in Galleria Frattini. Wegens zijn manifest tegen de academie werd hij in 1913 weggestuurd. In 1913 schreef Prampolini een manifest over de kleur. In 1914 nam Prampolini vanaf 13 mei met 14 werken deel aan de eerste internationale futuristische tentoonstelling Esposione Libera Futurista Internazionale in Galleria Sprovieri.

In 1915 ontmoette Prampolini de futuristen Giacomo Balla en Fortunato Depero, waarna hij diverse uiteenzettingen over de futuristische kunst schreef. Hij schreef o.a. een manifest voor het futuristische theater. Prampolini werkte enige tijd in het atelier van Balla, maar door zijn extreme opvattingen kwam daaraan een einde. In 1916 leerde Prampolini de dadaïsten Tristan Tzara en Hans Arp kennen en stemde hij in deel te nemen aan de dada-tentoonstelling in Zürich. In deze periode had zijn werk een duidelijke invloed ondergaan van het synthetisch kubisme. Samen met de schrijver Bino Sanminiatelli richtte Prampolini in 1917 het tijdschrift Noi (=wij) op. Van 1917 tot 1920 was dit tijdschrift gericht op de avant-garde en van 1923 tot 1925 op het futurisme. Op reizen door Europa droeg Prampolini de futurische gedachte uit.

vlnr Mondriaan, Prampolini en Seuphor, 1926

Van 1925 tot 1937 leefde Prampolini in Parijs, waar hij bevriend werd met Piet Mondriaan. Van hieruit onderhield Prampolini contacten met het Bauhaus, de Stijl, Albert Gleizes, Fernand Léger en Alexander Archipenko en de Section d'Or. In 1927 vestigde Prampolini in Parijs het Teatro della Pantomima Futurista. Het eerste optreden was op 12 mei 1927 in het Théâtre de la Madeleine te Parijs. Een foto van het theaterstuk is te vinden in het NYPL Digital Gallery. In april 1930 nam Prampolini deel aan de door Michel Seuphor en Joaquin Torres-Garsia (1874-1949) georganiseerde tentoonstelling Cercle et Carré. Prampolini was lid van de door Vantongerloo in 1931 opgerichte kunstenaarsvereniging Abstraction-Création.

In 1932 nam Prampolini met veertig werken deel aan de futuristische tentoonstelling Enrico Prampolini et les aeropeintres futuristes italiens in Galerie de la Renaissance in de Rue Royale 11 te Parijs. Met Fillia, pseudoniem voor Luigi Colombo, gaf hij in 1934 het tijdschrift Stile Futurista uit. Prampolini stierf op 17 juni 1956 te Rome.

Turijn, 1928

Prampolini was een veelzijdige kunstenaar die zich ook bezig hield met het ontwerpen van decors en kostuums voor het theater en de film. Ook ontwierp hij het nevenstaande futuristisch paviljoen, dat gebouwd werd voor een grote internationale tentoonstelling in het Parco del Valentino te Turijn in 1928. In 1956 werd Prampolini door het Italiaanse staatshoofd voor zijn werkzaamheden op het gebied van kunst en cultuur onderscheiden. Na zijn futuristische periode maakte Prampolini hoofdzakelijk surrealistische en abstracte schilderijen.

Werken met een kubistische invloed.

kunstwerktiteljaarnu te zien in
Autoritratto simultaneo, afm.: 100,6 x 100,6 cmDynamische zelfportret1914Solomon R. Guggenheim Museum, New York
Scomposizione dinamica di testa; afm.: 48 x 31,5 cmDynamische samenstelling van een hoofd1914-1915
Tarantela; afm.: ? cmTarantelaMuzeum Sztuki, Lodz
Stilleven, afm.: 100 x 100 cmStilleven1916Abisso Arte Galeria, Milaan
Speciale constructie: Landschap, afm.: 47 x 47,3 cmSpeciale constructie: Landschap1919
Laatste wijziging: 251011