Else Berg werd in 1877 geboren in Ratibor, Opper-Silezië. Van 1895 tot 1900 werkte zij op het atelier van J.C. Laurens in Parijs. In 1911 ging zij samenwonen met de Nederlandse kunstenaar Mommie, eigenlijk Samuel, Schwarz (1876-1942) in Amsterdam, die haar in Köningsberg had ontmoet. In 1912 vestigden zij zich in Amsterdam.
Samen werden Else Berg en Mommie Schwarz in 1913 lid van de kunstenaarsvereniging De Hollandsche Kunstenaarskring, die door Leo Gestel en zijn vriend Gerrit van Blaaderen werd opgericht, daar zij niet te vreden waren met de Moderne Kunstkring en Sint Lucas. Else Berg zou regelmatig een bestuursfuncie bij De Hollandsche Kunstenaarskring vervullen en Mommie Schwarz was tot aan de Tweede Wereldoorlog secretaris van de vereniging.
In 1914 vertrok Else Berg in gezelschap van haar vriend Mommie Schwarz en Leo Gestel en zijn vrouw naar Mallorca. Ook de grootste afnemer van Gestels schilderijen, Piet Boendermaker, voegde zich met zijn vrouw Marie bij het gezelschap. In mei ging het gezelschap naar Madrid om in augustus wegens de Eerste Wereldoorlog naar Nederland terug te keren.
In 1915 verhuisde Else Berg naar een boerderij in Schoorl, een plaats vlakbij het kunstenaaarsdorp Bergen, waar Gestel, Charley Toorop en Henri le Fauconnier verbleven. Onder invloed van de 'Bergense school' veranderde haar werk. In 1916 keerde Else Berg en Mommie Schwarz terug naar Amsterdam en hun atelierwoning in de 2de Jan Steenstraat, die zij overnamen van Leo Gestel, bleef een trefpunt voor kunstenaars. Else Berg schilderde verder expressionistisch. Een voorbeeld is het nevenstaande zelfportret uit 1917. Later werd haar palet donkerder, zoals te zien was aan haar zelfportret uit 1929.
Else Berg en Mommie Schwarz werden op 12 november 1942 i.v.m. hun joodse achtergrond opgepakt. Via het kamp Westerbork werden zij naar het concentratiekamp Auswitsch gebracht waar zij op 19 november 1942 werden vermoord.
| kunstwerk | titel | jaar | nu te zien in |
![]() | Spaanse dame met waaier | 1914 |