Lyonel Feininger (1871-1956).
Léonell Charles Feininger werd op 17 juli 1871 in New York geboren. Zijn Duitse ouders waren muzikanten, zijn vader, Karl, violist en componist, zijn moeder, Elisabeth Cecilia Lutz, zangeres en pianiste. Wegens de vele afwezigheid van zijn ouders als zij op tournee waren, verbleef Lyonel met zijn twee zussen vaak bij de familie Clapp in Connecticut. In 1887 reisde Lyonel zijn ouders in Europa achterna en kwam hij op 25 oktober 1887 in Hamburg aan. Lyonel ging naar Duitsland voor een muzikale opleiding, daar zijn muzikaal talent al op zeer jeudige leeftijd zichtbaar was. Hij koos echter voor een kunstopleiding in Hamburg en Berlijn (1887-1891) en aan de Académie Colarossi, te Parijs (nov. 1892 - mei 1893).
Van 1894 tot 1906 tekende Feininger voor diverse Duitse en Amerikaanse tijdschriften in Berlijn. Eind juli 1906 betrok Feininger een atelier aan de Boulevard Raspail 242, waar in 1912/13 ook Pablo Picasso woonde, en ging hij weer studeren aan de Académie Colarossi, waar hij Amedeo Modigliani ontmoette. Van 1906 tot 1908 was hij tekenaar voor Chicago Sunday Tribune en Le Témoin in Parijs, waar hij omging met Robert Delaunay en de andere kubisten. Pas op 21 april 1907 schilderde Feininger voor het eerst. Het resultaat was een stilleven. Tijdens zijn verblijf in Parijs bezocht Feininger in 1908 Londen.
Voor en na zijn verblijf in Parijs werkte hij in o.a. Weimar en Berlijn. In 1911 bezocht hij weer Parijs, o.a. omdat zes van zijn werken werden tentoongesteld op de Salon des Indépendants. Op dezelfde tentoonstelling vestigden de kubisten in zaal 41 de aandacht op zich. In 1912 schilderde Feininger Hohe Häuser I, zijn eerste werk in een andere stijl. Het schilderij gaf huizen in Montmartre weer. In een brief van 16 juli 1913 werd Feininger door Franz Marc op aanraden van Alfred Kubin uitgenodigd om samen met de Der Blaue Reiter te exposeren op de Erster Deutscher Herbstsalon in Berlijn. Het schilderij Hohe Häuser I was één van de vier schilderijen van Feininger, die tentoon werd gesteld en gekocht werd door Bernhard Koehler. (In 1945 ging het schilderij in 1945 verloren.) Op deze tentoonstelling in de Potsdamer Strasze lieten 90 kunstenaars hun werken zien.
Na de deelname van de Verenigde Staten aan de Eerste Wereldoorlog in april 1917 werd Feininger beperkingen op gelegd. Uitsluitend door de bemiddeling van Herwarth Walden kon Feiningen in de zomer van 1917 enige weken in de Harz, rond Braunlage, doorbrengen. In de loop van 1918 begon Feininger met houtsnijden. De reden was denkelijk het ontbreken of de slechte kwaliteit van verf, waardoor schilderen bijna niet mogelijk was. Op 18 mei 1918 richtte hij samen met Walter Gropius het 'Bauhaus' in Weimar op. Hij werd de leider van de grafische drukkerij. Door financiële problemen werd het Bauhaus in 1926 verplaatst naar Dessau. Feininger verhuisde mee, maar stopte met lesgeven. In 1929 kreeg Feininger de opdracht van de gemeente Halle enkele schilderijen van Halle te maken. Hij kreeg daarvoor een atelierruimte in de toren van het museun in Halle tot zijn beschikking. Zie ook de webpagina schilderijen naar foto's.
In 1936 bracht Feininger een bezoek aan de Verenigde Staten. Feininger keerde in jnui 1937 terug naar de Verenigde Staten, daar de Reichskulturkammer zijn werken uit de musea verwijderde en hij problemen voorzag. Meer dan 400 werken behoorden tot de Entartete Kunst. In 1939 ontwierp Feininger de wandschildering Masterpieces of Art Building voor de New Yorkse wereldtentoonstelling.
In1944 had Feininger samen met Marsden Hartley een grote retrospectieve tentoonstelling in het Museum of Modern Art te New York. Op 13 januari 1956 overleed Feininger in zijn New Yorkse woning.
Verdere informatie
De Duitstalige website Lyonel Feininger, eine Biografie.
| Tik op nevenstaande knop voor werken van Feininger. |  |
